متن نوشته های زانا کوردستانی

[جــن]

کتاب را روی میز گذاشت.
رفت پنجره‌ی را ببندد.
چشمش به اسم کتاب افتاد.
《هزار حرف مگو از اجنه》
زیر لب گفت:
- سال ۲۰۲۵ دیگه! کی به جن و پری اعتقاد داره؟!
صدایی پشت سرش زمزمه کرد:
- هی رفیق! سلام!!!

کلاغ‌ها برگشتند به مزرعه
در غروبی سیاه،
نشسته بر سر و کول مترسک
بی‌خیال فریادِ اعتراضِ کشاورز.
آنها به مترسک‌ها عادت دارند
به های و هوی کشاورز و زنش،
به پاییز‌ها‌ی بی‌بار و برش
به زمستان‌های بی‌پایان.
اکنون سال‌هاست
کلاغ‌ها به حکومت بر مزرعه عادت دارند...

شب‌ها گرازها گله به...

[شب]

شب همین نزدیک‌هاست و
ستارگان
گیسویشان را بر صورت ماه افشانده‌اند،
در سکوتی ناتمام!
شب همین نزدیک‌هاست و
کودکی خواب می‌بیند
عروسک‌هایش قطره‌قطره اشکش را
به پای گلی سرخ می‌چکاند،
با حزنی ناتمام!
شب همین نزدیک‌هاست و
شهری که پر از فریاد سکوت بود
شهری که پر از احساس...