به من هر کس از ظن خود طعنه زد برای زمین خوردنم خنده زد ز طعن جماعت مرا باک نیست دلم در تب و تاب این خاک نیست که دارم تعلق به جایی دگر به آب و به خاک و هوایی دگر
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.