ما دو درختیم تو، سروِ ناز من، عودِ ساز ریشه هایمان در خاک یکدیگر را در آغوش کشیده اند. دیگر دوری مهم نیست، طوفان مهم نیست، بوران مهم نیست. نازِ تو سازِ مرا کوک میکند. ما در زیر خاک باهم یکی شدیم ما را با روی خاک چه کار؟
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.