تا بلند شدم وقتی افتادم، زمین گفت: «بلند شو، راهه هنوز» گفتمش: «خستهم از این همه چرخیدنِ روز» اما تو هر تاریکی، یه نور پنهون بود که به من فهموند: «زندگی هنوز روبهرومه، نه پشت سرم»
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.