شعر طنزکوردی یه قیره وقته دوسیل...

شعر طنزکوردی

یه قیره وقته دوسیل نتیلاگه خراوه
له‌ قطعی اینترنت   دل گشته کواوه

تل واینستاگمان گشت کفته  له کار
لَه دس ئی  روبیکا  نمنیه صبرو قرار

دی کار نیکه عرامان. نه  تل ونه اینستا
گشتی  مجبوریم دوسیل ریو باریمه روبیکا

گشتی غمین و نالان  لی وض نت گنه
له کرماشان وایوان تا خودشارسنه

لی وض گنه مردم گشت هاتیمه عو جواو
دی کس چشتی نیوخشیی له ری خداراثواو

وضع مردم خاص نیه   گرانیه ئَی هاوار
کس دلسوزی نیریم.  فرقی نَیری دیشتو شار

ریوهاوردیمه مجازی شاید خمی بیمر باد
دلی جوان با پیری له مجازی بکیم شاد

آیم هسه نیمسه شایدبیشترله یه سال
خوزو نت یاری بکه مه بیونمه له وویسکال

خوزو ارزانی بایدو ئرای ایمَی بیچاره
بازار عی شارمه  فقط  بحث.   دلاره

لبه دی چشت گرانه هاوسا و هاوسا مچو
منمه  چوبکیمن  بریاس دو پای هامشو

له دس عی نتیله آخر خلاص خوم کم
اگر منام نیکیدن  یا وه طناف یا وه سَم

دلخوشی مه یه بیو      بایمن وه ناو مجازی
شاید عرا چندلحظه ای دل لیمان بودن راضی

دوسیل مه نمه بوسم. یا لفت بیم له گرو
لیه ترسم بعداز مه   راز گلیه بو شرو

توای گری بایدو بان. دمتقه یاگر چَت
سلام هیمان نیایده، روبیکاگه بودن قت

یهو کفیدن  و خوار دس و پایلد تزیدن
انگار که مار هفت  خط کُل گیاند گزیدن


دل چیو بنمه لی جمه گشته ی عزیز تر له گیان
مه خو ارادت دیرم گروه گشته خوار تاوتابان

گشته یک له یک خاص تر عزیزترله برامن
حیف که وامی نینه پیم مه لیان بنمه ضامن

کاشکا وامی بنه پیم،  وه ئی زیو گورا وامه
خوزو  هه روبیکا نَو، کفتیمنه لَه دامِه

گشته  عزیز و نازار هرکام له منطقه
صدتف لَه ریو روبیکا، چّقی تِی جور چقچقه

بری هوره چریدن بری هم  چوچوایوشه
لعنت وه ئی روبیکا، تف له تیول تیوشِه

بری گپ دی له قدیم  له خاطرات کیونه
ایوشی عوسا کس نخوارد دی غذای  شومنه

بری هسن لی ناوه، یه بر آرام و بی دنگ
یانه یا گر  شاعرن یا    شفور  دنگ فنگ

یانه دایم مسافر یا هان له نا و جاده
اگرتوان آنلاین بون له ماشین بون پیاده

له خصه عی نتمه، آخر  شکنم گوشی
له مجازی مه درچم، خوَم دو قرص بیهوشی