*تاسف* من به فکر پیرمردان و پیرزنانی هستم که بعد از یک عمر زندگی هنوز به درک کاملی از زنده بودن خودشان نرسیدند و در اواخر عمر خود تازه در کوچه پس کوچه های شهر دست گدایی به سوی مردم دراز میکنند.
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.