خنده خاطره شد، و اُمید در کوچههای ذهن سرگردان ماند. ظلم میتازد، سیاهی میرقصد، و نور پشتِ حصارِ تاریکی هنوز نفس می کشد.
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.