برگ آویزان پی باد وزان بی محابا می رقصید این وسط خورشید بی توجه فقط می تابید باد می وزید،پنجره سوت می کشید روح بی اختیار می دوید و میلرزید تن میگریست،قلب میتپید نصف جان آن ور دیوار،نصف دیگرش این ور آیا رسم دنیا همین بود که هست؟
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.