100 متن کوتاه پیری ۱۴۰۵ جدید 2026

غم که از حد بگذرد دل حسِ پیری می کند
سنِ هرکس را غمش اندازه گیری می کند

ز دامنگیری پیری اگر آگاه می گشتم به دست غم نمی دادم گریبان جوانی را

پیری آن نیست که بر سر بزند موی سپید

هر جوانی که به دل عشق ندارد پیر است

ارس آرامی

همیشه در زندگیت جوری زندگی کن که
“ای کاش”
تکیه کلام پیریت نشود

من هنوز
از شنیدن صدای تو
پشت گوشی تلفن
دلم شکوفه می‌دهد
با اینکه پیرم
با اینکه از زندگی سیرم...

پیری وجوانی پی هم چون شب وروزند
ماشب شدو روز آمدو بیدارنگشتیم

سر پیری ام اگر معرکه گیری باشد
من تورا
باز تو را
باز تو را
باز تو را میخواهم...
.

یک روز می آیی تو هم مثل ثریا
در پیری یک شهریار قد خمیده

محمود دولت آبادی:

پیری به نظرم چیزی نیست جز بی آیندگی، و اگر انسان دچار پیریِ زودرس می شود، برای این است که فردایی نمی بیند ... !

حس خوبی ست در آغوش خودت پیر شوم

اینکه یک عمر به دستان تو زنجیر شوم

چه شد صبرو قرارم وایِ بر من
چه بد شد حال زارم وایِ بر من
جوانی رابه پیری هدیه دادم
سیه شد روزگارم وایِ برمن

منتظر میمانم
تا عصایت شوم
سوىِ چشمانَت
یاداورِ قرص هایت
هم بازىِ نوه هایت
من جوانى ام را،
براى پیرى ات کنار گذاشتم...

مادر بزرگم
که تو تنهایی مرد
فهمیدم اگر دنبال پرستار
برای پیری خودمم
راهش پول جمع کردنه
نه بچه دار شدن...

سر پیری اگر معرکه گیری هم باشد من تورا باز تورا باز تورا میخواهم..

مسافرت، در جوانی، بخشی از کسب معلومات است؛ در پیری، بخشی از تجربه است.

دل به هجرانِ تو عمریست شکیباست ولی
بارِ پیری شکند پشتِ شکیبائی را

به انگشت عصا پیری اشارت میکند هردم

که مرگ اینجاست یا اینجاست یا اینجاست یا اینجا

چین و چروک؛ پیر شدنم در اثر
داغ و فراق عزیزان نقش بست
وگرنه ربطی به گذر عمر نداشت 🖤

سر پیری به دلم ، وعده ی دیدار تو دادم
آه از دل ، که نشسته سر راهت که بیایی.

حجت اله حبیبی

چقدر طول می‌کشد که انسان‌ها بفهمند،
روزهایی بر آدمیزاد میگذرد که حتی
سر تکان دادن هم برای او دشوار می‌آید...

هر زخم کهنه را، باد بی‌صدا می‌برد
خواهی نخواهی جوانی‌ات را، پیری‌ات می‌برد!

گفتم پیر شد دل من گرچه آغاز جوانیست
گفتند که مدهوشی و ما پیر شدیم دیر زمانیست

مهم نیست تو پیری چه شکلی میشی
مهم اینه که با کی پیر بشی...

ناامیدی ترسناک تر از پیری است ؛ در پیری جسم ما مچاله می شود و در ناامیدی روح ما ...

جرج برنارد شاو

دگر نه جوانی را خواهم بخشید نه لذتی را از پیری خواهم برد وای از دنیای تباه زندگی جزء غرور و اسراف هیچ است زندگی کام به کام هیچ کس وفا نخواهد داشت لحظه به لحظه خوب میگوییم آخر......

پیری آن نیست که بر سر بزند موی سپید

هر جوانی که به دل عشق ندارد پیر است ،

ارس آرامی

چه تو نوزادی ، چه تو پیری پوشکمون میکنن.

یه چند سالی این وسط میرینیم به زندگیمون

عهد جوانی گذشت، در غم بود و نبود
نوبت پیری رسید، صد غم دیگر فزود

یک عمر فقط به دورِ پایش گشته

تنهاست اگر تبر عصایش گشته!

بیچاره درخت پیر و فرتوتی که

موسیقیِ پاییز دَوایش گشته...