و اگر این همه خیال بالهایم شود، شاید روزی، آن سوتر از این جهان، دستهای هم را بگیریم و به زمستانهای پشت سر لبخند بزنیم... ببین، پنجره را باز گذاشتهام؛ شاید باد از کوچههای خیال از میان همین شبها خیالت را بیاورد...
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.