باران تویی ستاره تویی...

" باران تویی، ستاره تویی ، کهکشان تویی"
خورشید عشق و جلوه ی هفت آسمان تویی

زهرایی وستاره ی منظومه ی علی
حتی به عرش و فرش خدا روح وجان تویی

زهرا تویی که عالم هستی از آن توست
آری دلیل خلقت کون و مکان تویی

وقتی رسول حق به بَرت می‌کند قیام
بانو دلیل سجده ی کروبیان تویی

وقتی علی ز نام تو گیرد مدد، یقین
خیبر شکن تو هستی و حیدر نشان تویی

وقتی حسین مظهر آزادگی شده ست
آموزگار و مادر این قهرمان تویی

زینب اگر چه اسوه ی صبر ومتانت است
الگوی مادرانِ زمین و زمان تویی

اصلا خدا به خاطر تو آفریده است
افلاک را.... که شادی افلاکیان تویی

نامت به جسم خسته ما می دهد توان
بانو پناه خسته ی این ناتوان تویی

صدها غزل قصیده به وصف شما کم است
ازبس بلند سیرو بلند آشیان تویی

بانو زمین که جای شما نیست چون خدا
در هردلی نشسته و در لامکان تویی

غربت دوباره می‌چکد ازچشم واژه ها
عالم پراست ازتو ولی بی نشان تویی

روزی که نقش خاک شدی پیرشدحسن
یافاطمه مصیبت آن قدکمان تویی

باشد حسین بی کفن و بی حرم حسن
این است ماتمی که برآن روضه خوان تویی