متن ژان پل سارتر

جهنم ، همان زندگیِ اجباری با احمق‌های اطراف است!

پیش از این هنگامی که می گفتم
راه چاره را باید انتخاب کرد
گفته ام ناقص بود:
راه چاره را نباید و نمی توان انتخاب کرد،
راه چاره را باید اختراع کرد،
باید آفرید.
و هر کس با آفریدن راه چارۀ خود در حقیقت خود را می آفریند.
انسان هر...

وقتی من دوستت دارم؛
دیگر نیازی نداری که آدم مهمی باشی...!

همینجوری زندگی می کنم. ‌‌میخورم، می‌خوابم.
میخوابم، ‌میخورم.
آرام،آهسته زندگی میکنم، ‌مثل درخت‌ها،
مثل چاله‌ی آب، ‌مثل نیمکتِ قرمزِ تراموا...

ژان پل سارتر:

نخستین شرط برای انسان بودن، نپذیرفتن هرگونه مشارکت مستقیم یا غیرمستقیم در اقدام خشونت آمیز است.

می خواهید به شما بگویم چرا از مرگ نمی ترسید؟
چون هر کدام از شما فکر می کند مرگ به سر دیگری نازل خواهد شد نه به سر خودش. در این جنگ همه کشته خواهند شد.

ژان پل سارتر :

پیش از این که شما زندگی کنید ، زندگی به خودی خود هیچ است ، اما به عهده ی شماست که به زندگی معنایی ببخشید
ارزش ، چیزی نیست جز معنایی که شما برای آن بر می گزینید

ژان پل سارتر :

خداوند تو را نه از روی کارهایی که کرده ای
بلکه از روی کارهایی که جرأت انجام دادنش را نداشته ای محاکمه می کند

ژان پل سارتر :

بهشت ⁩جای خود را دارد و من آنقدر خسته ام
که دیگر یارای لذت بردن ندارم ، حتی در آنجا .

انسان وقتی صبح با قلبی گرفته بیدار می شود و مجبور است قبل از اینکه بخوابد
پانزده ساعت وقت کشی کند!
دیگر آزادی به چه دردش می خورد.

این دنیا، یک روز بیشتر نیست
همین یک روز است که همیشه تکرار می شود
صبح آن را به ما می دهند
و شب از ما پس می گیرند

_ژان پل سارتر
_شیطان و خدا

ژان پل سارتر:

نه می توانیم بمیریم
نه مى توانیم زندگی کنیم
نه مى توانیم هم دیگر را ببینیم
نه مى توانیم هم دیگر را ترک کنیم
به تنگنای عجیبی افتاده ایم...

ژان پل سارتر:

می دانی، شروع به دوست داشتن کسی کردن، اقدام مهمی است.
باید نیرو، کنجکاوی و کوری داشت.

ژان پل سارتر :

اگر همه ی وقتت را در این راه صرف کنی که آدم ها را در دادگاه الهی محکوم کنی ، هیچ کاری برای آن ها نمی توانی انجام دهی

ژان پل سارتر:

آدم ها ...
باید دوستشان داشت.
آدم ها در خور ستایش اند. دارم بالا می آورم ...

انبوهی آدم در جهان وجود دارند که در جهنم به سر میبرند،
زیرا سخت وابسته به داوری دیگرانند...

- ژان پل سارتر

ژان پل سارتر :

اگر همه ی وقتت را در این راه صرف کنی که آدم ها را در دادگاه الهی محکوم کنی ، هیچ کاری برای آن ها نمی توانی انجام دهی.

ژان پل سارتر:

یک روز آدم امیدوار می شود. فردای آن روز
دیگر امیدی نیست. این دیوانه کننده است!

ژان پل سارتر:

گاهی باید دورتان یک دیوار بکشید،
نه برای اینکه دیگران را از خودتان دور کنید،
بلکه برای اینکه ببینید چه کسی
برای دیدنتان دیوار را خراب می کند...

ژان پل سارتر :

آن قدر که از دست دادن چیزی
ما را افسرده می کند ، از داشتنِ همان چیز
احساس خوشبختی نمی کنیم...
این ذات آدمیزاد است!

ژان پل سارتر:

فرض کنید که آدم بمیرد و بعد تازه کشف کند
که مرده ها زنده اند و بازی مردن را در آورده اند!

ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺯﺧﻤﯽ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ،
ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩید:
ﺍﻓﮑﺎﺭ،
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻓﮑﺎﺭ،
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻧﺎﺷﯽ ﺍﺯ ﺍﻓﮑﺎﺭ...

- ژان پل سارتر

ژان پل سارتر:

مردم
از هر چیزی سخن میگویند
به ویژه از آنچه که
در باره اش
هیچ نمیدانند...

دستانم رامی توانی ببندی
پاهایم رامی توانی ببندی
دهانم را می توانی ببندی
اما ذهنم را هرگز !
یک روز
از ذهن من
از ذهن تو
از ذهن ما
هزاران پرستوی وحشی
به آسمان خواهد پرید.