در کلاس عشق تو آن کهنه شاگردم که باز می نویسم با غلط من دوصتط دارم زیاد توهمان استاد ماهر بعد هر خَبط و خطا بانگاهت آتشی افکنده ای بجان ما،،
عشق یعنی تو بمانی و بدانی من نیز به کلاس دگری غیر خودت مردودم اعظم کلیابی بانوی کاشانی
جمع شاگردان مرا استاد می خوانند و من در کلاس عشق تو از بچه نو آموزتر...!