متن بی سرانجامی

"صبح خرداد"
ازآن صبحِ خرداد که تورفتی،منم مُردم
ازعشق وعاشقی،چه بد،رودست خوردم
بعدازتو،جزدردُغصه، نشد نصیبم هیچ
از این تقدیروبی سرانجامی،شدم گیج
چون کویری بی آب ،پُر ازخاروخاشاکم
بی حاصل شده از گرمای سوزان خاکم
زنده ای مُرده،یامُرده ای زنده،نمی دانم
میزندضربان قلبم،امامیدانم که ویرانم

مست



دائم الخمر مست هستم تا سپیده نیمه شبها
فارغ از ای کاش و اما غافل از امروز و فردا

دائم الخمر مست هستم در رهی بن بست مستم
بی محابا بی سرانجام خوش به این اوقات زیبا

دائم الخمر مست هستم توبه کردم هی شکستم
بگذر از این لات...

خداحافظ، تمامِ عاطفه، در بی‌سرانجامی؛
که از دنیای قلبم، خوب می‌دانم، که می‌دانی!

دلم با تو؛ دلت با من؛ ولی، تقدیر، این باشد؛
خداحافظ کنی؛ امّا، نهالِ مهر، بنشانی!

به پیوسته، کنم یادت؛ به همواره، کنی یادم؛
بسوزم در تبِ عشقی؛ که «تو»، خود، مَنْشَأ آنی!