متن تنهای

اسمش را خواندم.
متولد ۱۳۶۸. فوت ۱۴۰۲. سی و چهار سال.
نه کم، نه زیاد.
آدم‌ها که می‌آیند، اول نگاه می‌کنند به تاریخ فوت.
بعد می‌گویند: «چه زود.»
من اما تاریخ تولد را می‌بینم.
آن روز کسی خوشحال بوده.
کسی به دنیا آمده.
حالا فقط یک عدد است.
روی یک...

تنهایی مثل موریانه‌ای‌ست به جانِ درخت. گاهی باید به آتش زد!
💙💙✌️

_ قطار،
رفتنت را
وقتی که جار زد..
ساعت دیواری خانه
یک قدم راه نرفت
پنجره
به کسی سلام نمی دهد
حتّی،
شنیدم
رودخانه شهر
به کوهستان بازگشته..
ببین
"دوری ات"
با ما چه کرد