متن دوری

دیشب تمامِ کوچه‌های دلتنگی‌ام لبریز از عطرِ یادِ تو بود. قدم‌به‌قدم، سنگ‌فرشِ خیابان‌های بی‌قراری را با نامِ تو شمردم؛ هر کجای این شبِ تاریک که سر برمی‌داشتم، تصویری از نگاهِ تو چراغِ راهِ چشم‌هایم بود.

دلم می‌خواست باد بیاید و غبارِ این دوری را از روی شانه‌های خسته‌ی من تکان...

از شوق دیدارت دلم لبریزِ لبریز است
حال و هوای حوصله، سرمای تبریز است

در گیر و دارم با تلاطم‌های بسیاری
امواج دریای دلم محنت برانگیز است

هر روز در ذهن منی، آنقدر که روحم
دشتی‌ست بی‌پایان و با یادت غزل‌خیز است

این بیت‌های بی‌امان دلتنگی محض‌اند
حال و هوای...

دلم تنگ است و می‌دانم که امشب بر نمی‌گردی
تو کاری با دلم کردی که با کافر نمی‌کردی

وجودم، بی‌تو، پر از مویه است،
همچون قطعه یخی درخشنده،
ولی زیر تابش خورشید...!
رویاهای تو،
تنها و خسته‌اند،
بی حضور من،
همچون رهگذری که
در میانِ طوفانی سخت گرفتار شده است...!
چنان از من دور شده‌ای،
که تپش‌های قلبم نامظم و کند شده،
و همچنان،
اشتیاق من برای دیدنت...

---

دیدنت ساده‌ترین کار جهان است
و این شاید اتفاقی کهنه‌ست
که بر مثلِت خیالم نشسته
و هر غروبِ تا غروب دیگر
مرا به آینه می‌سپارد

نمی‌دانستم
دوری یعنی دو نیم شدنِ جمجمه
یا وقتی که نیستی
ریه‌هایم چرا سرفه‌هایِ پیاپی را
بهانه‌ای برای نبودن می‌کنند؟
یا دیوانه چرا دیوارها...

دوری مثل
تپشِ حبس شده
در چهارخانه‌ی سینه است،
یا شبیه جمجمه‌ای که با سکوت
به ترک‌خوردگی‌اش ادامه می‌دهد،

مثل ایستادن در دم‌های مانده،
یا زانوهایی که هر فصل
برای سرکشیدنِ غروب،
استخوان‌هایش را می‌شکند،

مثل بابونه که، با لیوانی از شب،
صبح را می‌زاید —
نه برای روشنی،
برای...

گاهی
فاصله
ذات آدم را
بهتر نشون میده،
مثل لنز عکاسی.

امــشب
چشـمهایم ابری است
و بغــض سنگینی
در نــگاهم نشسته است
چقدر دل کَندن از تــو
سخــت است
و دوریت تــلخِ تلخ
گویــی
غــروب آرزوهایم فرا رسیده است
آسمان دلم سرخ
همچون ســرخی چشــمانم 
ای کاش !
باز هم می دیـدمت
و با طلوع چـشمانت
پــروانه ی وجـودم به رقـص...

از تو دورم من ولی آئینه گردانت شدم
وندر آن آئینه هم روح و روانت من شدم
از بلندای زمین تا هفت آسمان را گشته ام
هر کجا بودی عزیزم جان فدایت من شدم

رفتی
و جا ماند
رد پایت
روی برفی که دوریت
بر موهایم نشاند.

تو را دیدم و در دم دلو شیدا کردم***ولی افسوس که این راز هویدا کردم
رفتی و دور شدی از دل دیوانه من***این میان سوختم و تجربه پیدا کردم

در هوایت
می شمارم
نفس هایم را
که به شماره افتاده است.

مهاجرت سخته ولی
قرارم این شد که برم
یه کوله بارِ خاطره
یه عالمه غم تو دلم
یه کشورِ غریب و من
با حسِ دوری از وطن
دلی که تنگ میشه واسه
کنارِ تو قدم زدن
سخته فراموشت کنم
همینجوری یهو برم
دستامو بعدِ تو باید
به دستای کی بسپرم؟...

من در آن دشت
تو در این شهر
من در آن دور
تو در این نزدیکی
از همان دور من به تو نزدیکم
ولی تو دوری دور از همین نزدیکی
یک شب دورهایت می دزدم شبانه
می سپارم یکجا به رودخانه
تا که دورها شوند
از من
از تو
من...

در آنسوی خیابان دیدمش با همان لباس زرد پاییزی
ولی پاهایم لرزید.
دستانم به دیوار خیابان گره خورده بود.
نه ماشین‌ها مانع بودند، نه شلوغی. خودم بودم،
همان دیوارِ همیشگیِ بن‌بست.
مثل قهرمان‌های هدایت، به جای دویدن، ایستادم و تماشا کردم تا رفت.
دیوار شکل دستانم را به خاطر دارد...

شاخه ِگل هیچ شد از دوری ات
برگرد، رگبرگ هایم از عطر تو خالی شده.
ساقه گل دارد مرا پس می زند
آن هم دیگر من بی تو را گردن نمیگیرد
عمر من،
ربان دوری طناب دارم شده
برگرد، پیش از آن که بهار در گلویم بمیرد..

شاخه ِگل هیچ شد از دوری ات
برگرد، رگبرگ هایم از عطر تو خالی شده.
ساقه گل دارد مرا پس می زند،
آن هم دیگر من بی تو را گردن نمیگیرد
عمر من،
ربان دوری تو طناب دارم شده
برگرد تا بهار در گلویم نمرده ..

دوری…

گاهے دردآور نیست…

اما دردآور

فاصلہ گرفتن ڪسے از تو است ڪہ روزے برایش آشڪارا گفتی..

دورے اش…

تنها چیزے است ڪہ تو را مے شڪند..

حرفى نزدم ؛
از غمِ دورىِ تو اما ...
اى کاش بدانى
که چه آوردهِ به روزم ...! 😔💔

«عشق از فاصله»

تو آن‌سوی زمین نفس می‌کشی،
و من، در این‌سو، به هوایی که از تو می‌آید زنده‌ام.
می‌گویند فاصله سرد می‌کند،
اما من هر شب از گرمای صدایت خوابم می‌برد.
در این رابطه، لمس نیست، آغوش نیست،
اما عجیب است ،
گاهی در میان سکوت صفحه‌ی خاموش،
حضور...

تو
نه دوری تا انتظارت کشم
و نه نزدیکی تا دیدارت کنم
و نه از آن منی تا قلبم آرام گیرد
و نه من محروم از توام
تا فراموشت کنم
تو در میانه‌ی همه چیزی...

دردم این است که من بی تو دگر
از جهان دورم ‎و
بی‌خویشتنم...

اسمش را خواندم.
متولد ۱۳۶۸. فوت ۱۴۰۲. سی و چهار سال.
نه کم، نه زیاد.
آدم‌ها که می‌آیند، اول نگاه می‌کنند به تاریخ فوت.
بعد می‌گویند: «چه زود.»
من اما تاریخ تولد را می‌بینم.
آن روز کسی خوشحال بوده.
کسی به دنیا آمده.
حالا فقط یک عدد است.
روی یک...

مینویسم از برایت…
نه که چیزی بگویم، فقط می‌خواهم فاصله را کُند کنم؛ حرف‌های نگفته را مثل چراغی جلوی راهت روشن کنم.

می‌دانی؟ از وقتی رفتی، زمان شکل دیگری گرفته. روزها از کنارم رد می‌شوند، اما قلبم هنوز همان‌جا ایستاده؛ سرِ راهی که شاید یک روز دوباره از آن بگذری....