تو از بهانه یِ غربت من از ترانه یِ محنت اگر که جذر بگیریم؛ پیامدش شود عزلت.
تو، توانِ دل شدی، در جذرِ قلبِ عاشقم؛ در ریاضیِ دلم، مهرت، مشدّد کرده ام! جزر و مدّ شورِ دریای عطش، پیوسته تو؛ سوی خود، همواره دریای تو را، مد کرده ام.
