بسمه تعالی محو در آیینه شو ، همواره در اِنکار باش پرده برداری کن از خود ، محوِ آن رُخسار باش چون تهیدستی ست حرفِ پوچ مانند حباب مُهرِ خاموشی بزن ، گنجینه ی اسرار باش در خرابی هایِ تن تَردَست شو مانندِ سیل پای دیوار یتیمان ، دست کم...
بسمه تعالی زر پرستانی که دل را خالی از غم میکنند زندگی را ، خانه ی تاریکِ ماتم می کنند شرمسار از سر گذشتِ نارسای خود شوند با تهیدستی در آخِر ، ترکِ عالم می کنند دائم از شرمِ حضورِ ما ، دچارِ غیبت اند روی خود را از نگاهِ...
بسمه تعالی اهلِ دل را عشق ، روزی میکند بیمارِ خود دل که شد بیمار ، آسان می کند انکارِ خود پیشِ چشمِ آینه ، هر کس خود آرایی کند مثلِ گل غلطد به خون از سرخیِ دستار خود در قمارِ زندگی ، لب را به آبِ تیغ شست آن...
بسمه تعالی وقتی نگاهم می کنی ، آیینه ی بیزنگ باش چون چشمِ شبنم در چمن با خار و گل یکرنگ باش یکرنگیِ ظاهر ترا ، ایمن کند از هر گزند در محفلِ دیوانگان همتای بی فرهنگ باش جز دل نمی باشد مکان آن عشقِ عالمسوز را خواهی در آغوشش...
بسمه تعالی در قمارِ عشق ، با هوش و خرد بیگانه باش بر جنون زن ، بی خبر از حکمتِ فرزانه باش صرف کن عمرِ گرانِ خویش را در راهِ عشق دولت پاینده می خواهی برو دیوانه باش از خرابی می توان بر گنجِ گوهر دست یافت بگذر از تعمیرِ...
رمضان آمد و با عشق جلا داد گذشت آن نسیم سحری آمد و چون باد گذشت مرغ دل در قفس سینه به تنگ آمده بود دل شد از آن همه اندوه و غم آزاد گذشت آهوی دل که پناهنده یک یارب شد دام برچید از این دایره صیاد گذشت آسمانی...
