باور کن زندگی را ... شیرین مثل غمِ کودکان بالا شهر تلخ مثل شادیِ کودکان کار
وقتی اشک شو در میاری حَواست باشه، قاطی اشکاش از چشماش نیفتی...
بخت،هرجاکه به دست کسی انگشتر داد... بی گمان قسمت انگشت کسی سیگار است
فکر کنم ما رو بدخط نوشتن که کسی نفهمه چمونه
باهررنگی رفافت کن امارفاقت را رنگ نکن
اگر واقعا عاشق کسی باشی، وفادار بودن آسونه
پشت هر شاعر موفقى یک نفر هستکه نیست هیچوقت
این قانون زندگی منه بودی ،نوش نبودی ،فراموش...
آتیشم و آتیش پاره س چشمکام
ﺗﻮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺑﺎﺧﺘﯽ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻦ ﺗﻮ ﻋﺎﺷﻖ ﺗﺮﯾﻦ ﻗﻠﺐ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﺧﺘﯽ!
موهاتو باد برده عطرش جا مونده پیشم
همه سختی هاودردها بالاخره روزی فراموش میشن! ولی مسببینش هرگز....
تو کله خر هستی برو پیش موفق می شوی
مردی باش که ثابت کنه همه مردا مثل هم نیستن
فقط خوشحال باش اونا ازش متنفرن
لعنتی! با تو جهنم هم ،کیف می دهد!
میچرخه زمونه اینجور نمیمونه...
لیاقت که نباشد همین میشود که میبینی می روی...
کى تموم میشه این قرنطینه لعنتى دلم جاده میخواد
ما به دنیا آمدیم اما دنیا به ما نیامد!!!!
اگه یه خر آدمو بوس کنه خیلییی بهتر از وقتیه که یه بوس آدمو خر کنه
تنهایی خیلی با ارزشه... چون خالی از آدمای بی ارزشه...
آتش بی محلی از آتش جهنم سوزنده تره...
گاهی وقتا اگروقت کردی منوبخاطربیار شایدبفهمی کیوداشتیُ کیوازدست دادی