متن کوتاه

هرکه‌مجنونِ‌حسیـن‌است‌خوشابرحالش چون‌که‌لیلایِ‌دلش‌لیلی‌لیلای‌خداست!

بعیـــد استـــ زنـــده مانـــدن،
در چنین اوج فــــراق تـــــــو.

گــــاه با یـــاد نگاهــــت.
در مـــــیان خاطـــراتــــم دلـــــخوشـــــم.

دمـ و بــازدمـ بـــدون تــــو حــــرامـ استــ، حـــرامـ...

ولی مــن با خیـــالتـــ.
خیــس بــاران شــده چشمـــم.

رسیدنـ به تو قشنگتـــرین قسمــتـ زنـدگیم بود
کـه هیـــچ وقتـــ قسمـــتــ نشــــد...

مــوج گیســـوی تــــو،
بـــد بـــرده ز دل صبـــر و قـــرار...

او همـــان عشــــق نهـــان دل دیــوانه ی ماستــــ...

رخ نیلگون او را، به مثــال مـــاه دانـــم.
ولی ماهی که همیشه، پشت ابر گشته پنهان.

نیست غیـــر وصـــل او.
در دل تمـــــنای دگــــر...

خلــاصـــه گشتـه جـــانـــم در نگــاهــی.
نگـــاهـــی کـــه دلـــم را بــــد ربــــوده.

سیگارِ نیمه‌تمامم را
روی لبه‌ی پنجره گذاشتم.
صبح که برگشتم،
نیمی از شهر سوخته بود.

حکم تقدیر چنین بود که در دفتر عشق
سهم ما را زِ جهان ، حسرت دیدار کُند... 💔

مـــاییم و همــــان،
حســـرتـــ دیــــدار رخ یـــار...

دنیــــایـــم غــــرق در آرامــــش بـــــود،
همین که تـــو را دیـــدم آشــوبـــ شـــد.

سهـــم مــــن از آن دلبـــر طنــــاز،
فقـــــط آه و حســـــــرتــــ...

هیـــچ چیـــز مثـــل نبودتـــ...
بـــه دل آه نشــد.

انـــدکــی جـــان بـــه تنـــم هستـــ ،
کـــه خواهــم به فــدای تـــو شــود.

تــــو همــــان بغــض ترکــ خورده ای،
در اوج سکـــوت آخـــر نیمــه شبــان.

در سایـــه ســـار عشـق تـــو،
دیـــوانـــه و رســــوا منــــم.

میکُشـد دیـــــوانه دل را،
آن سیــــه چشمــــان او.

بـــی تـــو دلگیــر ترین قافیـه ها،
سهـــــم شعــــر های مـــن است.

در سایـــه ســار عشـق تــو،
دیـــوانـــه و رســــوا منـــــم.

اگـــر تــــو نبـــودی،
کدامیــن بهانــه شـــوق زنــدگی را در من زنـــده میکـــرد...