متن کوتاه

نشست
و
نفسش را
چاق کرد،
« جاده »
امّا
با اولین پُک
برخاست
تا راه گم نشود .

خاطرم نیست
شبی،
چشم تو
در چشمه ی چشمم
نَبُوَد.

به آغـــوش تـــو محتاجـــم،
کجــاس آغــوش پــر مهــرتـــ...

که به دل خوبـــ نشسته،
چشــم و امـــواج خیالتـــ امشبـــ ...

ســردیِ چشمانش باعثـــ شــــد،
گرمیِ آغوشم در تنـــم حبـس شــود...

یکـــ نفــس
عطــر تــنتــ
بــس استــ
برای دیوانگی...

جـــان به غیر از وصـــل تــــو.
چیزی نخواهـــــد از خــــــدا...

دل
بَردار
تا
دل
بَری
با دلبری
از دلبر .

همیشه
بهار
از زمستان
شروع می شود
وقتی
یخ
می ترکد
از خنده ی شکوفه.

خوشتــر از آغــوش تو نیستـــ به عالــم،
به خـــدا نیستــــ که نیستـــ...

بر می گردی
یا
می گردی
در خاطرات شهر شلوغ ذهنم
تا مُردن.

که بهشتم همه خندیدن توست،
وقتی محکـــم غرق آغوش منی...

هنوزم هوای ابری چشمانم،
با مرور خاطرات توست که بارانی میشود...

هیــچ کجــای این جهــــان.
از فکــر و خیالتـــ در امـان نیستــم...

با رفتن تو
شکست
قلب من و
عکس تو و
شیشه ی خاطرات .

تو که فصل خزان را بهر ما آئینه پنداری
چرا زخم دل ما را تو هر دم میزنی خاری

من
عکاس خوبی نیستم
از دل
عکس می گیرم
نه از گِل .

در بزمِ خیال تو محبوبِ دلم ماه جبینم
بی تو باور نکنی بنده عشق بیش ترینم

شاید عشق همین باشد
تمایل به تکرار یک نفر تا همیشه

به عشقتــــ زنـــده ام،
هر چند که دلتنگــی امــانم را بریـده...

مبادا احساس خستگی کنی.
در وطنی که سراسر سهم توست، چشمانـــم...

دلم
بادبادکی نخ بریده و رهاست
که
باد می رقصاندش
تا دل کودکانه ی تو را ببرد.

تکّه تکّه های ابر را
بند می زنم
تا
دم بکشد
باران.

خیالت جمع
من
تو را
با هیچ کس
تقسیم نمی کنم...