متن عاشقانه کوتاه

به دندان می کشم
عشق را
تا کلاغ روزگار
جوجه هایش را پرپر نکند

پرسید :
بعد من
با کی
درد دل می کنی
گفتم :
با خیالت .

در هوایت
می شمارم
نفس هایم را
که به شماره افتاده است.

در سایه ی درخت
با شاخه های بید
رؤیا می بافم
برای پرنده .

بی خیالم
که
چای دم بکشد
شاید امروز
سر برسد
آن عزیزی که برده ام از یادم

بهار و صبح
هر دو
در دلم شروع تازه ی حقیقت است
که عشق،گل کند
کناره پنجره
با سلام تو

گنجشک ها
برایِ آمدنِ خورشید
پای کوبی نمی‌کنند
میانِ این همه سیاهی،
امید
نورِ آزادیست.

تو نباشی
جانم تنهاست
عشق بی معناست
و چشمم موّاج ترین دریاست

بین
رفتن و ماندن
مانده ام
گر بروم باخته ام
ور بمانم ساخته ام
جوانی و نفرت را

دریا تویی و قامتِ شعرم شبیه موج-
بی اختیار، خم شده رو به کرانه ات

تو
جاذبه ی عشقی
و
دلم
به سوی تو می گردد،
در تمام لحظات.

عشق،
آغاز نیست
یایان است ،
پایان
با تو
بودن

عشق ،
کیمیاست ،
به هرکه بر خورد ،
شیفته اش می شوند
چون تو

عشق ،
حرف،
کلمه ،
نیست
تمام هستی من
از ازل
تا ابد
است.

آغوش تو ...
یعنی همین که حتی وقتی نیستی،
گرمای خیالت شال گردنم می‌شود در سردترین صبح‌ها

بگذار هر دیوانه نگاهت کند
ولی نگذار یک نگاه دیوانه ات کند

زلزله آمد و رفت

اما

در گسل وجودم

هنوز از پس لرزه های نگاهت می لرزم

دل به دل راه ندارد که اگر داشت ، دلت

لحظه ای یادِ من و این همه دلتنگی بود!

من به چشمم گفته بودم عشق من را لو نده ؛
بیشرف وجدان ندارد خُب ، نمی‌فهمد مرا !

خویش را گم کرده‌ام در سنگلاخ زندگی ؛
هرچه می‌گردم نمی‌دانم کجا افتاده‌ام ...

گر از یادم رَود عالم
تو از یادم نخواهی رفت
به شرطِ آن که گَه گاهی
تو هم یادی کنی از من

چو عاشق میشدم گفتم که بردم گوهر مقصود
ندانستم که این دریا چه موج خون فشان دارد...

💔😔

درد دارد ؛
که خودت علت لبخند شوی ؛
و دلت در همه حالات پُر از غم باشد...🥺

حرفى نزدم ؛
از غمِ دورىِ تو اما ...
اى کاش بدانى
که چه آوردهِ به روزم ...! 😔💔