"گُم شدم" به یک مشـــکل بزرگ،برخــوردم گُم شدم،دنبال خودم می گردم هســـتم،امابا خـودم بیـگانه ام به این سردرگمی خودمی خندم فــراریم از این،بخـت واقــبال بد عاشـقمُ چومجـنونِ بیابان گردم آخه غم دیدهُ،دلسوخته عشقم شایدبه این جرم،تحـت پیگردم
در شبی که هرکس، به تعلقی گرفتار ست! در هیاهوی جهان ، در خلوت خود گم شده ام سخت..! «سیداسلام فاطمی»
باز کرد/ دکمه هایش را ماه/درون شب/ گم شدیم
