سایهبانِ قصهها، خود قصهیِ درد است این سخاوتِ پنهان، چه آتشافروزی؟ رگههایِ طلاییِ بخشش، به زنگارِ ریا این عطایِ بیحساب، چه رنجافزایی؟
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.