100 متن کوتاه دلدادگی ۱۴۰۵ جدید 2026

خیلی تلخ است
من برای تو شعر بنویسم
و تو برای دیگری برقصی ...

تلخم
اما،
تُو که فرهاد شوی؛
شیرینم
مطمئن باش که حتما؛
به دلت میشینم

تو،
با صفای خاص وجودت؛
با نوای سازِ تار و پودت؛
در کنارم بمان و،
زیباترین داستان های دلدادگی را،
برایم بخوان،
با مهر...
زهرا حکیمی بافقی

دل به دل راه دارد ... ! چرا که
دلخوشیِ من دلدادگیِ توست ؛️
تو با دلبری هایت دلداده تر کن مرا

سلامی به گرمایِ چشمان یار
که دل برده از جان و از روزگار

بگو عاشقی تا که جانم فدایت کنم
اگر تو بخندی ، دلم را به نامت کنم

غافل دادیم دل به دستت

ما را یاد و تورا فراموش

☔️ - سردته؟!
+ نه...
- دروغ نگو!
+ دروغ نمیگم!
- بیا... بیا کاپشنمو بپوش!
+ نه نه... سردم نیس!!
- من سردمه! بپوش :) ♡

نویسنده: ریحانه غلامی

جان این تن که فدای تو شود
جان دیگر گیرد این تن

ای شور تو جانان ما
دلبسته چون باران ما
ما را به لطفت جان بده
گر جانی و جانان ما

‏با نگاهت دل را به چشـمانت مهـمان کن،
‏هـوای جان را با لبخند زیبایت بهـاران کن

‏چون نسیمی تنم را دربند تنت زندان کن،
‏تـنِ بیـمارِ مــرا با گرمــای تنت درمـان کن!
‏

مثلِ باران افتادم به دلَت
راست می گویند هر اُفتادنی پایان کار نیست،
این افتادن آغازِ دلدادگیست.

محدثه، عشق ابدیم،
در دل من همیشه جای توست،
دوستت دارم، با هر نفس،
تا انتهای راه، همراه تو هستم.🌹❤🌹

در شهر دلم تو همچو سلطانی و بس

گلبوته ی عشــق را تــو بارانی و بس

با من تـــو بـمان ای هــمه آرامشِ دل

احوال مـــرا فقط تو می دانی و بس

گر تو نمی پسندی، دیوانه قلب ما را.
ما خود پسند کردیم، دیوانه ی تو باشیم.

آسمان به این زیبایی را نگاه کن !
یک تو کم دارد
یک من !
حال
چشمت را ببند و بی هَراس نزدیکم شو
و دستت را به من بده
تا
چون دوپرنده ی مهاجر و عاشق ،
بال بگشاییم و
به اوجِ
دلدادگی !

پای دلدادگی که میرسد
باید پای خواستنت به ایستی
آنقدر مردانه پای دوستت دارم گفتن هایت به ایستی
که هیچکس نفهمد پشت این همه یکدندگی
یک دختر است با تمام ظرافتش
و پشت این نگاه مهربان یک مرد است

قلب پراحساس من مغرورنیست وصف این دلدادگی مقدورنیست

رسم پروانه شدن شب همه شب سوختن است
گرد شمع رخ تو گشتن و افروختن است
پا بپایت شدن و دل به نگاهت دادن
عاشقی را زتو و چشم تو آموختن است

اعظم کلیابی
بانوی کاشانی

برای شب هایی که بدون تو گذشت
من نمی شناختمت من ناراحتم

سهم من از مهتاب، خواب نیست، خاطرات شب هایی ست که در تردید، عشق به یقین می نشست، امید جوانه میزد، و باز دوباره دلدادگی می رویید. سهم من از مهتاب، خاطره ی نگاهی ست، که روزگاری تمام زندگانی من بود ...

از واجبات دین شده...
پرستش چشمان تو...

هوایم با تو شد حالا،
پر از مهر؛
نفس هستی و با تو،
می کشم دم.

گناه از دل نه از دیده،
از آن چشم سیاه توست...
که اینگونه اسیر کوی تو گشتم...

عشق یعنی:


تپش قلب من، در وسط بوسیدن تـــو...

بیا تکیه بکن بر قلب این دیوانه ی عاشق...



نترس رنگی نخواهی شد، ولی عاشق کمی شاید...

زندگی در پی چشمان تو جریان دارد...



پلک بر هم بزنی زندگیم میپاشد...

به لطف آن دو چشمان سیاهت...


منم قربانیه ناز نگاهت...

با تو تمام شاعرانه ها را خواهم نوشت
خواهم سرود زندگی را
خواهم رقصید آزادی را
محبوب من
فقط تو بمانی
از پس همه چیز بر خواهم آمد💕

عشق جریانیست مداوم،


در میان چشم تو تا قلب من.

قلب من خانه ے عشق اسٺ
وتو مهمان منـ ے
چشـم من روشـن ازاسمٺ شـده
چشمان منـ ے
حرفهایـت شــــده
آرامش هـر روز و شبـم
همچو پروانه ے عشقـ ے و
تو در جان منـ ے
‌

عشق تو آتش پنهان میان دل ماست.

چشمان تو برده دل و دین و همه دنیایم را.

نگاه کردی و قلبم، میان چشم تو گم شد.

دوست دارم،
بسرایم برایت:
عاشقانه‌هایی،
ساخته از پرند احساس؛
پرداخته با پرنیان نیاز!

صدایم کن:
پایدار و پیوسته؛
تا من بمانم تا همیشه:
شورانگیزترین شیدای شیفته!

کامی بگیر از: سفره‌ی قلبم
حالا که دل، با تو پُر از: رویاست
حالا که واژه، واژه‌ی احساس
از تو، پُر از: امواجِ خوبی‌هاست

گمشده در ته چشمان سیاهت دل ما.

سخت غرق نبودن تو گشته دل دیوانه ی ما.

تو قشنگترین محال آرزوهای منی.

جز چشم تو،
چیزی بر این دل دیوانه ما حک نشده.

عهد بستم که غیر از تو،
ز هر عالم و ادم بکنم دل.

آه از روزی
که قلبم
در میان
چشم تو
افتاد گیر.

لابه لای چشم تو،
قلب من افتاده به دام.

هنوزم دلیل تپش قلب من
دیدن چشمان توست.

دلم لک زده واسه چند لحظه زل زدن تو چشمات.

زنگار دلم ریخت ز جان گفتنت ای یار
هر بار بگو "جاااان" که کنم جان به فدایت

چشم من درگیر چشمان تو بود،
که دلم رفت ز دست.

مثل تو کی میتونه منو عاشق کنه با چشماش.

تو ای تنها دلیل و آخرین شوق نفس در تن.
بیا تا آخرین لحظه کنارم باش و یارم باش.

کجا درگیر چشمان تو شد قلبم.
که گم کردم میان آن سیه چشمان تو دل را.

از فکر تو بیرون نروم،
تا به تنم هست جان و نفسی.

از بهر سر زلف پریشان سیه توست،
که دیوانه شدیم ما.

گمان میکرد که در دام سیه چشمان مستش من اسیرم
نمیدانست که خود دام سیه چشمان مستش برگزیدیم.

به هوای چشم تو،
من ندهم دل به کسی.

آن سیه چشمان تو، دل را هوایی میکنند.
در دل دیوانه ام، دارند خدایی میکنند.

غرب و شرق و شمال و جنوب را بیخیال.
قبله ی من جایست که چشمان تو نمایان میشوند.

تو خلاصه ی تموم آرزوهای منی.

دریاب دل عاشق و دیوانه ی ما را دریاب.

وقتی که نگاهت به دلم داد درود

در کاغذیِ سینه، تو را عشق سرود

امواجِ عطش تا تپشِ مهر رسید

احساسِ تبی بر دلِ من روی نمود

زادگاه قلب من چشمان توست،
غیر از این باشد، دروغی بیش نیست.

دست‌هایم به تو نمی‌رسد،
اما قلبم همیشه دنبال توست…

صبح است هوایِ دل ربودن با من

بال و پــرِ احـساس گشودن با من

لطفی کن و تـو فقط بمان یارِ دلم

از تو دو بغل عشـق سرودن با من

چشمان تو بهترین بهانه است برای زنده ماندن.

دنبال بهانه میگشتم برای زندگی،
تا اینکه چشمان تو را دیدم.
چشمان تو بهترین بهانه است برای زندگی کردن.

تب کردن من بوسه ی تو، هر دو بهانه است.
تا خام شویم دل به دل هم بسپاریم.

چشمانش قصد جانم کرده اند.
جانم فدای قصد او.

کافیست..،
تو لب تر کنی تا جان بسپارم.

در تن اگر شوق نفس هست،
از بودن توست.

عشقم
ضربانِ قلب تو
آواز یک آیه‌ی ناز است
که در سکوت تنم
می‌رقصد، می‌خندد، زندگی می‌کند.

مرا بیش از یک جان نیست בر تن،
کـہ آن هم بـہ فــבاے زلـف مشکینش.

مرا قلب ایست آکنـבہ از عشق تو.


امین غلامی (شاعر کوچک)

هر ثانیـہ هر لحظه،
از فـکر تو لبریزم.

خواهے کـہ بـہ کام בل بگرבב בنیا،
مشتاق رسیـבن بـہ کسے باش.
کـہ مشتاق رسیـבن بـہ تو باشـב.

بازنده‌ام، اما نه از سر ناتوانی
از سرِ دل‌دادگی...
که دل رو با رضایت، به تو سپردم.

ریشه کرده عشق تو در لابه لای قلب من.

تو قشنگترین گناهی که بهش دچارم.

ای کاش
پیوسته و مداوم
در اندیشه‌ی من
چون خیزش موجی مبهم از عشق نبودی
تا در تعبیر اصول ساده دلدادگی
چنین ناتوان و گمنام
نمی‌گشتم...

با دامِ چَشمت مرغِ جان را صِید کردی
جانا؛ دلِ در بندِ ما بی قِید کردی

پای تا سر شده ام ، محـوِ تماشای شما
مات و مبـهوتِ سیه چشمِ فریبای شما

چاره ای کن دلِ بی طاقتِ ما را که شده
همه دَم در بدر و عاشق و شیدای شما

بَدُل به باد شدم، دلخوشم به اینکه مرا
بهشتِ موی پریشان تو، وطن شده است

من تو دستم یه قلب
تو دستت یه تیر
بذارش توی کمون و نشونه به سمت قلبم بگیر
منو زندونی کن
تا ابد تو دلت
میمیرم نه بگی
اینجوری که من دل بستم بهت...

مرا دعوت کن به پرسه‌ای‌ عاشقانه
در کوچه‌های بی‌قراری

کمی مرا قدم بزن...
که در اوج احساس پروانه‌ای خود
گرمی دستان تو را می‌طلبم.

تو مرا شمع وجودی
همراه دلم باش
که سخت مبتلای تو اَم

دریا چقدر دلداده ساحل است که اینگونه امواجش به آن چنگ می اندازد تا چند لحظه بیشتر کنارش باشند...

نویسنده: کتایون آتاکیشی زاده

سالیان سال بعد سر بر روی شانه ات
قصه ی آشناییمان ،دلدادگیمان،عاشقی کردنمان ،گریه ها و بیقراریمان ،دلتنگی و دوریمان را برای نوه هامان تعریف خواهیم کرد.
مژده وکیل زاده

mozhde.vakilzade