در عصر امروزی ما جهان دگر...

🔹در عصر امروزی ما،
جهان دگر بر زمین یقین قدم نمی‌زند؛
بر لبه‌ای از ابهام حرکت می‌کند!
میان مه، اضطراب و فردایی که هر صبح، چهره‌ای تازه از نااطمینانی به خود می‌گیرد!
🔹در همچین زمانه‌ای،
آدمی بیش از آنکه زندگی کند،
شتاب می‌کند!
می‌خرد، انبار می‌کند، مقایسه می‌کند و گهگاهی در تلاش ست، خلأ درون را با وفور بیرون پنهان سازد!
که گویی بازار، پناهگاه موقت هراس‌ها شده است!
سبدها سنگین‌تر، دل‌ها اما سبک‌تر و آرام‌تر نمی‌شوند!
خانه‌ها پُر، اما آرامش هنوز جایی دور، پشت مِه قامت خَم کرده ست!
این ولع خرید، همیشه از نیاز نمی‌آید؛ گاه از ترس، از بیم کم‌آوردن، از هراس جا‌ماندن یا از سایه ی روزهایی که هنوز نیامده‌اند، اما ذهن را پیشاپیش خسته کرده‌اند!
🔹در عصر شک و تردید و ابهام،
بسیاری نه برای امروز، که برای اضطراب فردا چه خرج ها که نمی‌کنند!
گویی انسان معاصر، در میانه مه، شتاب را جانشین تأمل کرده است؛
بی‌آنکه بداند شتاب در مه، گاه بیش از ایستادن، آدمی را به پرتگاه نزدیک و نزدیکتر می‌کند!
🔹چه بسیار خریدها که تسکین نبودند؛ فقط اندکی اضطراب را عقب انداختند،
چه بسیار وفورها که نتوانستند جای خالی ثبات را پُر کنند و چه بسیار چراغ‌های پرنور تجمل، که در نهایت،
تاریکی تردید را خاموش نساختند!
چه بر این عصر می گذرد خدا داند!
تنها میتوانم بگویم کاین عمر دارد می رود،
به دلخواه نیست اما
خالقا رحمی نما..!