شعرهایم در فراقت موهایم را کردند سپید تا بنویسند از غم و درد از تنهایی این شب سرد که تو برگردی و با قلمت شوی همدم این کاغذ زرد که همچنان چشمان فروغت شمع محفل را روشن می کرد
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.