چامک | برکه در برکهی مهتاب تو را دیدم؛ نه در آب، نه در انعکاس ماه... در آن جایی که دلتنگی چهرهی آدم را به رؤیا تبدیل میکند. از همان شب قلمم دیگر چیزی جز نامِ تو نمینویسد.
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.