به آینه قول دادم که با شنیدنِ نامت به هیچ پنجرهای پناه نبرم! اما این نام از جنسِ باران است؛ تا در هوا میپیچد، تمامِ سدهای دلم یکباره میشکنند و جهان رازِ پنهانِ مرا از چشمانِ خیسم میخواند…
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.