بیو

گر چه وصالش نه به کوشش دهند،
هر قدر ای دل که توانی بکوش

(حافظ)

باید ماند و به تو ثابت کرد با موی سپید هم زیبایی

آسوده بخواهی به تو رب کار دهد /
تکریم دهد آدم و عالم به ابد /

بر خلق نزن پیله و نقصان و گنه /
در قلب نکن کینه و دشنام و حسد /

👤مهدی فصیحی رامندی

اگر نفهمیدنت حرفتو عوض نکن
جاتو عوض کن...!

از رفاه فقط ی فروشگاه مونده...

دل شکستن هنر لاشیاس!!

یادمان باشد، سلام مان بوی نیاز ندهد!

هر که بی هنر افتد نظر به عیب کند...

(حافظ)

سالی ست، سروِ سبزِ سوزنیِ سربلند را تاک ها، پوشاندند و خم کردند
رنگ ها می بینند
علف ها انتظار می کشند
باد ها هو می کشند
حمیم، مستانه
در کنجِ میخانه
می خواند شاخه نباتش را

/ مهدی فصیحی رامندی

کاش همون طوری بودید که براتون بودیم

تا دلی آتش نگیرد ، حرف جانسوزی نگوید


حال ما خواهی اگر ، در گفته ما جستجو کن

سرنوشتم هر چه باشد به آن می خندم

منم آن عاشق عشقت که جز این کار ندارم

شکست مثل چاشنی میمونه،باعث میشه موفقیت مزه بده...

خودنمایی نکند هر که کمالی دارد

سلام،!
خوب فکر میکنم خیلی وقته چیزی ننوشتم...
زندگی میگذرد و درد و غصه و غم و شادی و....
تمام اینها هم میگذرد و فقط تو میمانی و بس...
آنقدر خسته ایم که حوصله ی شرح دادنش نیست:)
حوصله ی شرح دادنِ تمامِ اتفاقات ناگوار و دردناک.
حوصله اش نیست.

جای گله نیست چون تو هستی همه هست

اونی که سنگ دل تره برندس!

گر هست جانی در تنم بهر تو می دارم نگه

درد اونجاست که خوابت از زندگیت قشنگتره

آنجا که عشق خیمه زَنَد، جایِ عقل نیست!

تو عمر من و وصلت آسایش عمر من

راحت جانم توئی ای جان و ای جانان من

من و یک لحظه جدایی ز تو، آن گاه حیات؟