متن تک بیت

خوب در میدان دلها یکه تازی می کنی

با غم و درد و بلا مهمان نوازی می کنی

گاه به گاه پرسشی کن
که زکات زندگی
پرسش حال دوستان
گاه به گاه کردن است.

‎

یه شبی خاطره هات قند تو دلم آب می کنه
شب دیگه خاطرات تلخ تو قاب می کنه

چو بدان لطیف خنده همه را بکرده بنده
ز دم تو مرده زنده تو چنین شکر چرایی

دزدی بوسه عجب دزدی خوش عاقبتی است
که اگر بازستانند، دو چندان گردد

در راه عشق گر برود جان ما چه باک
ای دل تو آن عزیزتر از جان نگاه دار...❤️

در راه عشق گر برود جان ما چه باک
ای دل تو آن عزیزتر از جان نگاه دار...❤️

به تلقین گر کنم اصرار، یقین حاصل شود گاهی
تو اینجایی تو اینجایی تو اینجایی تو اینجایی

ای دیدنت درمان من
دردم به درمان تازه کن

گفتم همه چیزم بخدا اوست ولیکن
جای الف اوست اگر دال بیاید

فال حافظ ندهد پاسخ دلتنگی من را
حال من را فقط از حضرت پاییز بپرسید

اگر آدمی به چشم است و دهان و گوش و بینی
چه میان نقش دیوار و میان آدمیت!

سهم ما از دار دنیا یک دل افسرده شد
این دل افسرده را هرگز نباشد مشتری

فریب عشق خامت خورده بودم
و رنج بیشماری برده بودم

نداشت یعقوب از یوسف خویش خبر
تو بیا تا من ببالم به تو ای جان پدر

‍ دعایی گر نمی‌گویی
به دشنامی عزیزم کن
                    که گر تلخ است شیرین است
                       از آن لب هر چه فرمایی

طبیبانم چه‌ می‌دانند؟
دردم دردِ تنهایی‌ست.
تو نبضم را بگیری
بی‌گمان آرام می‌گیرم.

نکند فکر کنی در دل من یاد تو نیست
گوش کن نبض دلم زمزمه‌اش با تو یکیست

تو بی شک نیمه ی گم شده ی من هستی

در این جهان فانی گفتم که همدمم کیست،
دیدم میان غم ها از او نشان نباشد

از جفایت آنچنان دلگیر و پریشان گشته ام
گر تو روزی در بهشت آیی جهنم می روم

چه خوش است در فراقی همه عمر صبر کردن

به امید آن که روزی به کف اوفتد وصالی

نشست غبار خاطره ای برشانه بی قرارم
ذرقت عیونی من المطر یا ملاکی ...

خنده غم

خنده های لب من از غم نا دیدن توست
خنده بر غم، تو ندانی چه تماشا دارد