متن تک بیتی
زیبا متن: مرجع متن های زیبا و جملات تک بیتی
✍️ justfor5436
کوتاه آمده ام من ، اما
کووو ؟! تا بیایی تو....
✍️ justfor5436
کار من دوست داشتنت بود و هر روز تکرارش
خلق گفتند؛ دیوانه شد آخر، رفت پیِ کارش
خواستم باری کشم از دوش تو اما نشد
قفل جبر از دست و پای اختیارم وا نشد
دل به هرکس میسپاری، پای احساست بمان
من که رفتـم، پای قلب قـدر نشنـاست بمـان
من به گلهایی که میخشکند عادت کردهام
تو همیشه عاشـق ارکیـده و یاست بمـان!
زود دستم را زمین انداختـم در این قمـار
با همان سرباز و شاه و بیبی و آست بمان
ظاهراً معیار...
من از عقرب نمی ترسم ولی از نیش می ترسم
از آن گرگی که می پوشد لباس میش می ترسم
هراسم جنگ بین شعله و کبریت و هیزم نیست
من از سوزاندن اندیشه در آتیش می ترسم ...
────➤🩷
@delneveshteh_M1400
─┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈➤🩷
ﺍﻭﻣﺪﻥ ﻫﯿﭽﮑﺲ
ﺗﻮ ﺯﻧﺪﮔﯽ
ﺑﯽ ﺣﮑﻤﺖ ﻧﯿﺴﺖ ....
ﯾﺎ ﻣﯿﺸﻪ ﻓﺮﺩ ﺯﻧﺪﮔﯿـــــﺖ
ﯾﺎ ﻣﯿﺸﻪ ﺩﺭﺱ ﺯﻧﺪﮔﯿـــــﺖ
عشق ، انسان را داغ میکند !
و دوست داشتن ،
انسان را پخته میکند !
هر داغی روزی سرد میشود
ولی هیچ پخته ای،
دیگر خام نمیشود ....!
دیر کردی
ساعتم
خودرا به خواب زده است
تا مبادا
قول وقرارمان بهم بخورد
خدا هست در زندگی نور هست
دل بی خدا ظلمت گور هست
غصه ای نیست که از ساقه ما چوب بریدی جانا
نگرانم که از آن چوب که بردی تبرش برگردد
ای پیر خرابات که میخانه ندیدی
ویرانه دل ماست تو ویرانه ندیدی🖤🕊️
اگر زن با وفا بود وفا داشت
چرا در بیستون فرهاد میکشت
رندانه دل میبری و
دزدی همیشه کار یک آشناست
به کاهدان زده ای ناشی،
مال خود را ربودن، خطاست
تمام عمر از ناآشنا و آشناهامان لگَد خوردیم.
و در پایان، از آن شخصی که فکرش هم نمیکردیم، بَد خوردیم؟
لعنت به من و عشق و وعده های تو خالی
لعنت به منِ بی گناه مانده در خیال بافی
تک بیت ✍🏼
دایما در حال تغییرم، مپرس حال مرا
بارها از دیدن تصویر خود جا خورده ام
چهارگاه دلم را به نغمه گر نبری
نفیر جامه دران است مویه حاصل من
آرام باش و بی صدا غم امشبی دَر میزند
بهر تسلی آمده ..از، قلب من سـَر میزند
هر نفس با نام تو، جان تازه میگیرد دلم
دلبران دل میبرند، اما تو ایمانم میبری...
عشق آن گوهر ناب است که در سینهی دل
هرچه طوفان برسد، رنگِ صفایش نرود...
در دل من هیچکسی جز تو نمیمانَد به جا
هرکه دیدم، مثلِ تو در آینه پیدا نشد...
گفتم به طبیبِ دل، دوا چیست بگو؟
خندید و نوشت: «علاجِ تو، او...»
دل را به مهر دوست نگه دار و پاس دار
فرصت چو رفت، باز نگردد به روزگار