متن تک بیت غمگین

تو مگر دَربه‌دَری ؟ خانه نداری ای بغض ؟
همه شب سرزده مهمان ِگلویم هستی ..

کودکی با چشمِ گرسنه، خوابِ فردا را فروخت
در خیابان، سهم خود از کودکی‌ها را فروخت

از جفایت آنچنان دلگیر و پریشان گشته ام
گر تو روزی در بهشت آیی جهنم می روم

گره بخت مرا دست فلک باز نکرد
سرنوشتی به جز غم که آغاز نکرد ....

حجمی از زخم در این سینه تلنبار شده است
دست من نیست که این دل خود آزار شده است ....

جانم از چشمم همیشه جاری است
زنده ام اما نمی‌دانم چرا؟!

روزگارم بر خلاف آرزوهایم گذشت
گرد پیری کی ندانستم به موهایم نشست

...من قامتم شبیه الف بود،کوهِ درد
مانند دال،پشت مرا کرده است خم...

رسد روزی که پایان یابد این دلتنگی من
ولی آن دم که زیر خاک باشد منزل من.

در من دو جُرعه زندگی مانده
آن هم نجنبی زود می میرد

به هر فصلی غمی، هر صفحه ای انبوهِ اندوهی،
وطن جان! خسته ام، پایانِ خوبِ داستانت کو؟

من قامتم شبیه الــــف بود، کوهِ درد
ماننـــد دال، پشتِ مرا کرده است خَم

از بس که آه می کشم از دستِ سرنوشت
آیینه ام شده ست پُر از ردّ پای غـــم

ای رفیق داغ‌ترین داغی که داغونم کرد
سردی دست تو در حاشیه ی رفتن بود

بدترین نوع گروگانگیریست
بغض بی‌رحم به گلوییت زده باشد خنجر
نشود دم بزنی!

من تو را حس میکنم هر روز و هر شب ای عزیز


گرچـه از یــادت مــــرا بـــردی و غــم دارد دلــم

دلم منـزلگهِ غم گشـته است و خانه ی غربت


که هرشب می شودمهمان آن دلشورگی هایم

بس نمک‌، بر سینه‌ام، پاشید و رفت
بر سرِ من، گردِ غم، پاشید و رفت

چون خانه‌ی ویران‌ شده بر رهگذرِ سیل
در طالعِ ما رفته که آباد نگردیم

...اگرچه دریا دریا گریستم،امّا
شده ست تشنگیِ شوره زار،حاصلِ من...

دلم گرفته و سَرتاسرِ زمان؛ خواب است
دلم گرفته و بی تو جهان؛ همین قاب است.
به یاد پدرم🖤

مُردم از چشم انتظاری گشته ام دیگر هلاک
ردّ پایت گمشده، ای بی نشان ، ای بی پلاک

اگرچه دریا دریا گریستم ،امّا
شده ست تشنگی شوره زار، حاصلِ من

دوباره دخترِ باد است و سعی باطلِ من
وَ شاخه شاخه صدای شکستن دلِ من