متن جگر

عشقی که در این دل هست دل را به نهایت برد
این عشق تو چون خورشید دل را به قیامت برد

از کثرت نالیدن جان را به لب آوردم
این ناله ی جان فرسا جان را به شکایت برد

جان را به لب آوردم، آن زلفِ تو سر می برد...

جواب همه سوالهای زندگیمون رو حافظ با همین مصرع داده:

\ آری شود ، ولیک به خون جگر شود \

عشق
یک سینه و هفتاد و دو سَر می خواهد
بچه بازیست مگر عشق؟!
جگر می خواهد...

نَماند از سرد مهری‌های دوران، در جگر آهم
درختی را که سرما سوخت، دودش برنمی‌آید

نهاده ام به جگر داغ عشق و میترسم
جگر نمانَد و این داغ بر جگر ماند

آتشت ریخت به روی جگر چند نفر؟
ریخت با دیدن تو کُرک و پَرِ چند نفر؟

ای در جگر شیعه شررهای غم تو
ای ارث تو از مادر تو عمر کم تو
با آنکه بوَد عرش به ظلِّ علم تو
خم شد کمر چرخ ز بار الم تو
شهادت امام عسگری (ع) تسلیت باد

جز ناله به بازار تو دیگر چه فروشیم
این است متاع جگر خسته دکانها