متن مونس

اگر چه
جز غم
مونسی ندارم
اما
هر صبح
گنجشکان
میهمان سفره ی دلتنگی ام می شوند.

«محدثه، تو نه فقط مونس هستی، بلکه نفس زندگی، نغمه‌ی عشق و آرامش بی‌پایان قلب من»

و ای یادِ توام مونس در گوشه ی تنهایی

چون خیالت همه شب مونس و دمساز من است
شرم دارم که شکایت برم از تنهایی

مرا در جانم دوستی ست که در روزگار سختی تسلایم میدهد و آن گاه که رنج ایام هجوم می آورد، او مونس من است. آن کس که در درون خویش مونس ندارد در حسرت می میرد، چرا که زندگی از درون انسان می جوشد و از پیرامون نمی آید.

-...

مونسی نیست مرا بعد سفر کردن تو
همدم دردم و این درد کشیدن دارد !