کیستی که باتو جهانم به دو نیمه می شود و مرا در هوایِ نارسِ پُرتقال جا می گذارد و سهمِ من از آن همه شیرینی طعم گَس نیمه ی نارس است...
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.