100 متن کوتاه شاعران معاصر ۱۴۰۵ جدید 2026

آتش گرفتم بی تو و پروا نکردم
پروانگی کردم ولی پَر وا نکردم
رضاحدادیان ۱۴۰۲/۱۲/۱۰

درخت باش و بمان روی ریشه های خودت!
قبول کن که ثمر اتّفاق می افتد!
رضاحدادیان

آرام بیا،

چنان که ماه

روی آبگیر می‌نشیند،

بی‌آنکه خواب ماهی‌ها

آشفته شود…

پریشان
بسان کودکی
که بادبادکش
در هجوم وحشی باد
رها شده است ،
رفتنت را تماشا می کنم
دورتر که می شوی
من می ایستم...

نفس بکش مرا در  قطره های باران
در خلوص رگ های ابر
که من در انحنای آب نام تو را می خوانم   
مریم گمار
۱۴۰۲/۵/۷

پاییز شدم
وقتی نگاهت در باد گم شد

حالا
هرجور پلک میزنم
فصل عوض نمیشود
مریم گمار

در نهایت زمستان
لبریزم از آفتاب
باتو


رضاحدادیان

از بس که شانه کرده دلم گیسوی تورا
من باز کردن گره ها را بلد شدم.
رضاحدادیان ۱۴۰۳/۱/۷

نفهمیدش که ما دلداده بودیم....

میان درد و اندوه زاده بودیم....

همانند خدنگ از تار مویی....

چو سیلابی روان در سایه بودیم...

sohrabi hassan
حسن سهرابی

اگر چه منتظر زخمِ واپسین بودم
نماند برسرِ عهدی که  بست، قاتلِ من

و پنجره ای دل بسته 
به بانوی نسیم
ومرا می برد به میهمانی نخل های سوخته
به تماشای مرثیه ها

بگشای کتابِ دلت، ای‌ دوست، و بگذار

بیرون برود بغضِ فروخُفتهٔ بیتاب


بگذار نسیم سحر از سینه برآرد

آن عطر نهفته زهوای دل مهتاب

دلتنگ که باشی ،

بهار هم بوی زمستان می دهد.

باز آی که ایمان من ، نام تو ، و سجده خورشید
بر مسلخ این شبِ پر غم زانو زده اند.
باز آی ،
که درختان ، شاخه های خالی شان را به
آسمان به نشانه انتظار گشوده اند .

اگر چه باغِ تو غرقِ اَنار خواهد شد
ولی به خونِ جگر اتفاق می افتد.
رضاحدادیان

سپر می اندازم در برابرت، زیرا
حریف چشم تو هرگز نمی شود دلِ من.

باز می گردم
از نیمکت چوبی پارک
به درختی پُر آواز
رضا حدادیان

ماه خوابیده ست،امّا چشم اَبرآلودِ من
پشتِ پلکِ پنجره،بیدار باقی مانده است

رضاحدادیان

بَدُل به باد شدم، دلخوشم به اینکه مرا
بهشتِ موی پریشان تو، وطن شده است

طیور کثیرة فی رأسی
قیود کثیرة فی قدمی

بس پرنده ها در سرم
بس بندها بر پایم

درخت باش و بمان روی ریشه های خودت!
قبول کن که ثَمر اتفاق می افتد!
رضا حدادیان

اگرچه می رَوَد از آسمان،ولی جلد است
دوباره بر می گردد کبوتر خورشید.