متن خوشه

در باغِ چشم‌انتظاری، 
خوشه‌ای مژده برایت می‌چینم-
وصال!

خوشه
خوشه
برزمین می ریزد
موهای گندمی ات

تو آخرین سرزمینی
باقی مانده در جغرافیای آزادی
تو آخرین وطنی هستی که از ترس و گرسنگی ایمنم می‌کند.

تو واپسین خوشه
و واپسین ماه
واپسین کبوتر
واپسین ابر.

تو واپسین شکوفه‌ای هستی که بوییده ام
و واپسین کتابی که خوانده‌ام
آخرین واژه‌ای که نوشته‌ام...

در حیاط
شاخه های *ظهور*
قد کشیده اند
مادر می گوید
بیا خوشه ها را
له کنیم

دلتنگی
خوشه انگور سیاه است
لگدکوبش کن
لگدکوبش کن
بگذار ساعتی
سربسته بماند
مستت می کند اندوه

خوشه خوشه ی تنم
قهقه ی وفا می زند
به عهد سر خرمنت

دانه هایی از عشق کاشتم و خوشه هایی از غم برداشتم
خیانت ، تکرار و رویش نفرت . . .