متن لحظات آرامش بخش

این شهر من است و وجب به وجبش را دوست دارم. تپه ی پشتش، ایوان سرتاسری دور عمارت، دو جوی آب دو طرف خرند،آن دو تا درخت نارون دم باغ، نارنجستانش را که نارنجهایش را خودت با دست خودت کاشته ای، آن درخت "هفت نوبر" را که خودت هر سال...

همینجوری زندگی می کنم. ‌‌میخورم، می‌خوابم.
میخوابم، ‌میخورم.
آرام،آهسته زندگی میکنم، ‌مثل درخت‌ها،
مثل چاله‌ی آب، ‌مثل نیمکتِ قرمزِ تراموا...

زندگی ام را چنان خواهم ساخت که وقتی پشت پنجره اتاقم خیره به باران پاییز قهوه تلخ می‌نوشم زندگی به کامم شیرین بگذرد ..‌.

مگر از زندگی چه خواسته ایم؟
آیا زیادیست بودن در کنار آدم هایی که روحمان را نوازش میکنند؟

در هجومِ بی‌قراری‌ها، همیشه چشم‌هایی بیدارند... همان‌ها که سایه‌ی قدم‌هایشان، آرامشِ شب‌های ماست.

میان جشن‌ها و خنده‌ها، کسانی هستند که سکوت و امنیت، میراثِ حضورِ بی‌ادعایشان است.

به شما که پاسدارِ آرامشِ این سرزمین‌اید—دست‌مریزاد! نوروزتان به لطافتِ صلح، دل‌تان به وسعتِ آرامش...