بیو پریشانی

مال خودت هرچه به من داده ای با همه احوالِ پریشانی ام
ای تو همه باعث ویرانی ام آمده بودی که بمیرانی ام !

شعله عشق از تو زبانه کشید عشق تو آتش به جهانم کشید
قصهٔ عشق تو پر از آتش است آمده بودی که بسوزانی ام

دل به...

بعدِ او؛ من با خودم هم دشمنم
بوته یِ هر عشق را از بَر کَنَم
عشقِ او؛ حالِ دلم بد کرده است
روزگارم را مردد کرده است
قابِ عکسی از پریشان حالی اَم
از جنونِ عشق دیگر خالی اَم
✍شیمارحمانی

آسمان خودرا ببین......
چقدر پریشانه .....
پس هوای آسمان ....
خودرا داشته باش.. ..
زندگی کوتاهه....
آسمان دلت را حیف نکن..........

چه باجون ودل کردی که
یه مردشادوُسَرزنده
پریشون وبی قراره
مثّ یه مُرغ پرکنده

طرح لبخند تو پایان پریشانی هاست...

که می‌آید به سروقت دل ما جز پریشانی؟
که می‌پرسد به‌غیراز سیل، راه منزل ما را؟

گاه گویم که بنالم
زِ پریشانیِ حالم
باز گویم که عیانست
چه حاجت به بیانم

طرحِ لبخندِ تو
پایان پریشانی‌هاست ...

گفتم از قصه ی عشقت گرهی باز کنم
به پریشانی گیسوی تو سو گند / نشد