شعر کلاسیک

تو را زمان اندک است برای ستایشِ گیسوانت؛ باید تک‌تکِ آن‌ها را برشماری و اکرام کنی. دیگر عاشقان، دل‌بسته‌ی چشم‌های تو می‌شوند، اما من، تنها می‌خواهم که شانه‌زنِ موهای تو باشم.

در ایتالیا تو را «مدوزا» می‌نامند، به خاطر آن تاجِ لرزانِ نوری که بر سر داری. اما من تو...

نوری که از پاهایت تا به گیسوانت بالا می‌رود، و آن شکوهی که اندامِ بلورینت را در بَر گرفته، نه از صدفی دیریاب است و نه از سیمِ سرد؛ تو از جنسِ نانی، نانی که آتش، دلباخته‌ی آن است.

آرد با تو، در موسمِ درو، قد برافراشت و همراه با...

وطنم خاکِ تو شد سرمه ی چشمان ترم
تا بمانَد به عیان نام تو، در نقش جهان

گرچه دور از تو نشستم به غمِ غربتِ خویش
به هوایِ تو نفس می‌کشم با شوق نهان

هر کجا یادِ تو آید به دلِ خستهٔ من
بویِ یاس از نفسِ باد صبا مُشک...

دلبر امشب باز با ما سر دعوا دارد،، هر چه او عشوه کند در دل ما جا دارد،،،
گرچه نامش،شده موسیقیِ گوش نواز،
چشم مستش به دو عالم سر سودا دارد،
باختم دین و دلم را به، تمنای لبش،
قلب بی جنبه ی من، میل به دریا دارد،
رنج دوری...

دلبر که در دل آید، دل از نظر رباید
با او سخن چه باشد کاندر نظر نیاید

هرگز وجود حاضر در غایبی شنیدی
من درمیان جمع و دلم جای دگر نباشد

گوی سیاه چشمش مجنون عالمم کرد
دل بی خبر از این عشق اندر گذر نباشد

اندر میان دریا موجم...

عاشق، آواره ✍🏼

یک عاشقی آواره ام اشکم به دامان ریخته
از قاب خیس پنجره یک قطره رویا ریخته

حالا نمی گوید دلم هرگز چرا عاشق شده
لیلی به عالم گم شده شورتولی ریخته

اشکی به رخسارم ببین از سوز درد بی کَسی
هجرش کنون بر قلب من با آهِ...

راز چشمانت ،✍🏼 مثل آن موجی که دریا را طوفان می‌کند
خال لب هایت دلم را سخت ویران می‌کند

هر که را دیدم، دلش را نگاری برده بود
راز چشمت با دلم بازی‌ پنهان می‌کند

سایه‌ات چون بر تنم افتد، شود آرامِ جان
عکس تو با دلبری قلبم غزلخوان می‌کند...

امشب من خسته ام تعبیر یک دریای خاموشم،
سراپا غرق اندوه درحسرت رویای دیروزم،
همیشه در پی شادی میان غصه میگردم،
نشسته گرد غم بر جسم و بر جان و سر و دوشم

در بهشتِ خیالم مادرم
دعایی از جنسِ گندم
بر پیشانی‌ام می‌کارد
و آفتاب ساقه‌هـای
روحم را نوازش می‌کند.

ای کاش در اطراف جهان سنگ نمی بود
در کار فلک حیله و نیرنگ نمی بود،
ای کاش نماند به چمن،شاخه ی زردی،،
دیگر خبر از عاشق صد رنگ نمی بود
گر کوه غمی و خبر از دل خوش نیست،
در اوج جوانی جامه ات رنگ نمی بود،،
دیری ست...

دلا کم رو سوی یاری که هر دم درد سر دارد،
که هر دل در هوس باشد مراد عمر هدر دارد،
در آی در کوی عشاقان که گردی محرم جانان،
که جان گر گرد حق گردد همه دُر و گهر دارد،
اگر راز دلی داری مگو اندر میان جمع،
به...

از  کفر  من تا دین تویک بند انگشت  مانده  است،،

یا  دل  به  قلبم  میدهی  یا  خانه  را  ویرانه  کن،،

مجنون  و شیدایت  منم  آن  عاشق  زارت  منم،،

بهر  خدا  یکدم نظر برحال این دیوانه کن

از خیل مژگانم گذر با عشق مهمانم  نما

آنگه نشین با عاشقان این بـّزم...

وطنم، ایران

جان فدای خاک پاکت ای همه دلبستگی
مست از جام جهانت، جان و روانم با تو مست

چشمِ دل قربان خاکت، دل به دریای امید
خاک کویت سرمهٔ چشم، و، جهانم با تو مست،

یک نفر را دوست دارم .
شعری از چشمش نوشتم

آمده با دلبری قلب مرا دیوانه کرد
او نوشته زیر شعرم
.با که هستی غربتی

این همه از رنج و غم
گفتم که شاید قلب
سنگش نرم شود
باز می پرسد
خوش به حال دلبر تو ... افرین

من که...

سخن چو رود روان است‌
اما کردار، چون کوه.استوار
بسیار گفته‌اند
اندک عمل کرده‌اند.
آدمی را
نه زبان،
بلکه گام‌هایش
می‌سنجد.

سال‌ها جنگیده‌ایم، جور و جفاها دیده‌ایم
مهر را ایثار کرده،از دست یاران رنجیده‌ایم

این شبابِ عمرِ ما پیمانه‌اش جامی نداشت
از طفولی با غمِ دل، زیر باران لرزیده‌ایم

انتظار

زانو به بغل ، به گریه فریاد زدم
از جور زمانه خسته فریاد زدم
با چشمهٌ اشک به انتظارش هر شب
با یاد کسی که رفته فریاد زدم

مادرم
گیسوان سفیدش را
با شانه ای که
بوی غم میدهد
آهسته میبافت
هر تار مویش
نخی، ست بر پرده ای
که فردا را پیش
چشمانم میدوزد.

شب یلدا

شب یلدا شب غم ها شکستن
به شادی در کنار هم نشستن

شب دیدار ، شب از عشق گفتن
شب بخشش، شب از هم گذشتن

آدینه دلتنگی

جمعه هادلتنگـی درآغوشم
چَنبَره  مـی زند
باز قصه ۍ تـلـخ انتظار
راوی لحظه هاۍ آدینه ام است

چاۍهل دار دَم کرده ام
می نوشم ...

دل بـا خیالِ بودنـت
بهانه ۍ تـو را دارد
همچون کودکی که بهانه ۍ
بستنی می گیرد در
هوای گرم تابستان

بـازآ انـدکـی...

رویای فردا

از نگاهت می‌تراود زندگی رویایِ فردا را
می‌رباید هر دلِ عاشق جمالِ نابِ لیلا را

زِ تصویر تو می سازم چنان رویای زیبا را
که هر عاشق در آن بیند قشنگی زلیخا را

آفتاب روشن چشمِ تو، جانم را جلا بخشد
به یک لبخند میگبری زِ جانم جمله...

دل اگر عاشق چشم تو نگردد سنگ است
خنده بی قاب نگاه تو شبیه چنگ است

همچو یک مصرع باران زده در پشت سکوت
تو نباشی غزل و قافیه ها دلتنگ است

✍🏽 چامک

تو که باشی

تو که باشی وقت خودش دست
از دویدن می‌کشد
و ثانیه‌ها روی لبانت می‌نشینند
تا بوسه بگیرند.


دستت که به دستم خورد
مثل شکفتنِ یک ستاره‌ی تازه
تمام جهان با نفس‌های من روشن شد.


چشم‌هایت چنان سرشار از
شب‌ یلدا هستند
که هر تارِ موی...

ای زنِ تمام، ای سیبِ جسمانی، ای ماهِ سوزان، ای عطرِ غلیظِ جلبک‌ها، ای درهم‌آمیختگیِ نور و خاک، چه روشناییِ مبهمی میانِ ستون‌های تو گشوده می‌شود؟ و مرد، با حواسِ خویش، کدامین شبِ باستانی را لمس می‌کند؟

آه، عشق سفری است همراه با آب و ستارگان، با هوایی حبس‌شده و...