متن دلدادگی بهاری

بهار از خواب درخت‌ها بیدار می‌شود،
عید از دل لحظه‌ها شکوفه می‌زند،
و تو،
از لابه‌لای نور و نسیم،
می‌آیی…

سبزه‌ها برایت دست تکان می‌دهند،
پرنده‌ها
نامت را زیر لب می‌خوانند،
و من،
در چشم‌هایت،
هزار عید را جشن می‌گیرم.

محبوب من،
وقتی تو هستی،
تقویم‌ها سبزترند،
دل‌ها روشن‌تر،
و...

عاشق می‌شوم؛
وقتی،
بهار،
این‌جا،
می خندد...

قرار ما به بهاری چو گلستان باشد
که واژه در نفس باد، غزل‌خوان باشد
همان دیاری که از عطر سخن لبریز است
ز حرف‌های زمین‌خورده، گلستان باشد
گره زنیم به سبزه، دست در آغوش بهار
که این نسیم به شادی، نوسان باشد
ز زیر چشم تو شعری به طرب آغازد...