عاقل شدم وقتی مرا دیوانه کردی چشمان خود را جادوی این خانه کردی ساقی به چشمان خمارم آشنا بود هرشب مرا آوارهٔ مِیخانه کردی این مرغ عشقی را که پرزد سوی بامت با چشمکی آواره و بی دانه کردی چشمم به چشمت آشنا بوده از اول من را به خود...
ساقیا امشب صدایت با صدایم ساز نیست یا که من بسیار مستم یا که سازت ساز نیست ساقیا امشب مخالف مینوازد تار تو یا که من مستو خرابم یا که تارت تار نیست
برسان باده که غم روی نمود ای ساقی این شبیخون بلا باز چه بود ای ساقی
بلبلان از بوی گل مستند و ما از روی دوست دیگران از ساغر و ساقی و ما از یاد دوست
دل و دین و عقل و هوشم همه را بر آب دادی ز کدام باده ساقی به من خراب دادی ؟
