زیر آفتاب پارکِ خاموش
دو نیمهٔ آرام نشسته اند
یکی
با استخوانهای بهنفس افتاده
دیگری
با لبخند زخمی
رو به آسمان
سکوتِ پلاکِ زنگخورده
صدایِ برگهای خشکِ پیادهرو و
نگاهِ بیصدایِ یک دنیا
که
در سادگی گم میشود
شاید
همنوایی میکند
با دلِ تنها
که از دردِ کهنهگی و
زمانِ...
