متن کوتاه

بسیـــار گنه کردیــــم و..،
او دیـــد و نکــرد فـــاش.

مــرا امشــــب مهمـــان کــــن،
به آغــوش پــــر از مهـــرت...

بعـــــد تــــو،
دیگــر مـرا مونــس و غــم خـواری نیستـــ...

حــس نمیکــردم میــان سیــنه قلبــ خویــش را.
تا اینکه تو پیــــدا شــدی...

همه بـــود و نبــودم بـــودی،
آن زمـــان که با کسـی نبــودی.

مهمترین اصل “انسانیت”است
اگر کسی از من کمکی بخواهد
یعنی من هنوز روی زمین ارزش دارم !

دنیا برایم هیچ ارزشی ندارد
از وقتی که تو رفتی اینجوری شدم

فصـل فصـل زندگیـــــم،
مملـــــو از نبـــودنتـــ...

چگونه شبها خوابم ببرد،
وقتی در کل خیالم وجودت جریان دارد...

غیـــــر خـــودم،
هیچکس نمیداند چــرا هــر شبـــ چشمانم بارانیست...

هنــــوزم خــاطــراتت،
قشگتـــرین داراییِ که ازت دارم به یادگـــــار...

برای پیدا کردنت،
حتی کل دنیامو زیر و رو کردم.
نبودی که نبودی...

رفتنت چنان خم کرده شانه ی مردانه ام
به گمانم زنده ام! اما بی گمان مرده ام

تعهــــد یعنــی:
حتی در خواب هم به فکر هم آغوشیِ تو بودن...

رهـــایم کـــرد.
آنی که تمـــام عمــر تمــام کَســم بود...

می خواهم خودم باشم
غمگین، افسرده
تنها، دل مرده
اما....

کی می رسد روزی؟
که اینهمه بیداری......
آغاز یه خواب آرام وطولانی شود

سخـــت استــ ،
عــادت کردن به مرور خاطرات تلخــی که حــال آدم را خوب میکنـــد...

کلاغ‌های خیالباف
خواب دیده‌اند،
مزرعه‌ای سر سبز را.
از مترسک پیر شنیده‌ام.

دلـــــــم هــــر شــبـــ تمنــــامیکنـــــد،
آغـــوش او را...

تـــرس دارد عشــق را یکــــ طرفه ابراز کـــردن،
تـــرس دارد...

از شبـــ تنهـــایی مــن،
فقـــط دلتنــگی میبــارد...

مهر پیشگی

ای برادر این سخن اندیشه کن
تا توانی مهر ورز و مهربانی پیشه کن

امان از آدم های که تا می توانند زجرت می دهند ولی همچنان بر ماندن پافشاری می کنند