آنجاکه فرش کلبه ی مسکین حصیر بود برسفره تکه نانی و اندک پنیر بود بیگانه برد ازوطنش تحفه پرنیان اینجا کسی نه حامی مرد فقیربود
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.