تو کجایی تو که بودی، جهان از پنجرهٔ چشمانت مهربانتر میشد؛ و زخمهای قدیمیام به لطافتِ نامت ذل آرام میگرفتند.
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.