خورشید طلوع کرد ، در دل سیاهی شب، تو با چه سلاحی به کُشتن چراغ آمده ای . دست زمین دوباره گرم دعا شد، تو ، اما بی اعتنا به تپش ریشه، پرچم خاموشی را به دل نسیم سپرده ای.
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.