سکوتی که بر شانههایم نشست پاسخ بیمعنای فریادی بود که در کوچههای متروک نگاهت بیهیاهوی یک پرسش با سرزنشی سرد بدل شد تا ریشهی بودنم در انجماد فاصله بخشکد
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.