متن لعل

زردیّ روی من، چو یشمِ زردِ افغان✓

سرخیِّ لب های تو چون، لعلِ بدخشان

مرهمِ جانِ خستگان ، لعلِ حیات بخشِ تو ...
دامِ دلِ شکستگان طره‌ی دلربای تو ...
در سر زلف و خال تو رفت دل همه جهان
کیست که نیست در جهان عاشق و مبتلای تو

‎دیدمت با یار بودی ، از نگاهش شوق میریخت
‎دیدمش دستت گرفته ، گو که رود از چشم میریخت
‎دیدمت بردی رخت را سمت گوشش بهر نکته
‎دیدمش تا نکته گفتی ، از لبانش قند میریخت
‎دیدمت بستی دو دیده غنچه کردی لعل خود را
‎دیدمش ک بعد بوسه ،...

از لعل لب شکرفشانت

یک بوسه به صد هزار جانست