پرسه در خاک غریب پرسه بی انتهاست همگریز غربتم زاد گاه من کجاست
همه میگن آس️مون آبیه اما میگم قهوه ایه چون چشمهای تو اسمونه منه...
آن گل سرخی که دادی در سکوت خانه پژمرد آتش عشق و محبت در خزان سینه افسرد
ﺑﺨﻨﺪ ! ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﻢ ، ﺗﺠﺪﯾﺪ ِ ﺣﯿﺎﺕ ﮐﻨﻢ
کسی از بهشت چیزی نمیدانست.. تا اینکه خداوند مادر را آفرید..
ﻏُﺮﺑﺖ ؛ ﻳﻌﻨﮯ ﮐِﻨﺎﺭِ ﺗﻮ ﻧَﺒﻮﺩﻥ . . .
گل را یک روز تو را هر روز گل را تا وقت پژمردن تو را تا وقت مردن دوستت دارم
بی مهابا بغلم کن وسط مردم شهر … بخدا عشق به رُسوا شدنش می ارزد.
ای که عشقت رونق فردای من درتومعنا میشود دنیای من
دلتنگی ؛ اتفاق عجیبیست... گویی که خواهی مُرد، ولی نمیمیری ...
اگه دیدى پروانه رو سرت نشسته اونو نپرون من آدرس بهترین گل دنیارو بهش دادم
با این شراب ها مست نمی شوم دیگر باید دوباره سراغ چشم های تو بیایم!
نفسم میگیرد در هوایی که نفس های تو نیست...
مواظب خودت باش عزیزم تو امانت منی دست خودت
من از تمام دنیا فقط یک چیز دارم.......دوستت.....️
بار اولی که لبخندت را دیدم.. فهمیدم بقیه ی آدم ها؛ فقط ادایش را در می آورند ..!
تو میدانی که من بی تو نخواهم زندگانی را . . .
به هر زبانی بخواهی میگویم دوستت دارم️
بار اول دیدمت دلم لرزید حالا بدان اگر در اغوشت باشم چه میشوم
تو معبد چشمات هرکس در زد باز نکن! اونجا فقط زیارتگاه منه...
چقدرسخته که دوسش داشته باشی ولی نتونی بهش برسی
️️خدایا شکرت️️: پناه میبرم به خدا از شر شبهایی که بخواهمت و نباشی...!
قلبم دردمیگیره وقتی عاشقم و اون نیس....
آخرین امیدم تنها به خداست که دوباره عشقمو برگردونه پیشم..دوستت دارم
